Het liefste ben ik bezig. Niet om diepliggende redenen maar gewoon, om ’s avonds weer met een voldaan gevoel in bed te stappen. Ik hou ervan wanneer ik ’s avonds in de danszaal sta en terugdenk aan hoelang het alweer geleden is dat ik ’s morgens het tweede uur die toets maakte op school maar vooral – hoeveel ik heb klaar gekregen tussen die twee momenten in. Echter is het leven meer dan een to-do lijstje afwerken, de geweldige banden onderhouden met mijn vriend(inn)en en creatief bezig zijn. Het leven is namelijk ook rust nemen en dat laatste vind ik stiekem toch een beetje moeilijk.

Hoewel ik iedere avond trouw uittel hoe laat ik in bed moet liggen om mijn 8 uur slaap te halen en ook daadwerkelijk op dat moment in bed lig sta ik echt met tegenzin op. Hoewel half puberend Nederland waarschijnlijk met constante tegenzin iedere morgen het bed uitstapt valt dat voor mij gewoon vies tegen. Het is geen spontaan gebrek aan motivatie, met een cum laude rapport in de pocket en een blog met naar mening toch wel mooie bezoekersaantallen ben ik heel tevreden en dat zijn dan ook mooie resultaten van mijn wil om bezig te zijn. Het is simpelweg eigenlijk een kwestie van niet meer kunnen, daarom is rust essentieel om die resultaten te behouden en is het dan ook aan mij in de meeste gevallen om die mezelf te gunnen.

Voor deze verder week las ik dus ook even een pauze in. Ik heb nog twee daagjes school die ik moet doorkomen en vrijdag een meeloopdag bij Artez waar ik dan wel echt ontzettend naar uitkijk. In de meivakantie neem ik de rust die ik nodig heb, hoe graag ik ook wil werken aan mijn blog – ik weet dat even gas terug nemen nu het verstandigst is.

Een lesje, want ik had eigenlijk het totaal niet door dat ik tegen mijn grens aan het werken was. Het besef klapte me opeens in het gezicht. Ik hoop volgende week weer terug te zijn met allerlei leuke en nieuwe postjes en wellicht ook een video. <3

See you,

Jill

Share: