Over mijn leesmateriaal bloggen is iets dat ik amper, al dan niet doe. Waarom? Omdat ik in eerste instantie veel te weinig tijd neem om te lezen. Ik lees een verplicht aantal boeken voor school natuurlijk, maar een stapel boeken thuisbrengen van de bibliotheek sta ik mezelf alleen maar toe in de zomervakantie. Ik ga niet betogen waarom lezen wel degelijk leuk is, je bent nou eenmaal wel dat type dat graag insta-dichters volgt en kan genieten van een goed boek of simpelweg ben je dat niet. Enfin, ik schrijf vandaag een klein stukje over het boek van een bekende insta-dichter. Tijd voor verandering!

Dit is ‘Zwemles in een zee van Tijd van René Oskam, aangenaam kennismaken. Oskam schrijft in ‘supernormaal Nederlands’ en daarmee wordt bedoeld dat hij geen gedichten schrijft waar het gemiddelde kaashoofd niets van begrijpt. Klinkt leuk toch?

Wat ik vooral leuk vind is zijn hedendaagse taalgebruik: selfiesticks, hashtags en begrippen als ‘instawaardig’ zijn termen die niet vreemd zijn in de bundel. ‘Multimens’ is een favoriet, beetje uitdagend gedichtje.

Zwemles in een zee van tijd recensie

Een thema dat ik heerlijk vind in gedichten is vrijheid omdat, je door middel van enkele mooie bewoordingen  toch maar weer even aan wordt herinnert hoezeer je jezelf gelukkig mag prijzen (in de meeste gevallen). Ik ga vooral niet teveel vertellen en raad je vooral aan zelf eens (mocht je dat niet doen) een boek of een bundeltje erbij te pakken. Peace for the soul enzo.

 

Lees jij wel eens dichtbundels?

Love,

Jill

Tags: ZWEMLES IN EEN ZEE VAN TIJD RECENSIE

ZWEMLES IN EEN ZEE VAN TIJD ZWEMLES IN EEN ZEE VAN TIJD ZWEMLES IN EEN ZEE VAN TIJD ZWEMLES IN EEN ZEE VAN TIJD ZWEMLES IN EEN ZEE VAN TIJD ZWEMLES IN EEN ZEE VAN TIJD ZWEMLES IN EEN ZEE VAN TIJD ZWEMLES IN EEN ZEE VAN TIJD ZWEMLES IN EEN ZEE VAN TIJD ZWEMLES IN EEN ZEE VAN TIJD ZWEMLES IN EEN ZEE VAN TIJD

Share: