Soms, moet je er gewoon even tussenuit. Andere mensen ontmoeten, een ander klimaat om je heen hebben, ofwel andere prikkels binnenkrijgen om zo je zaakjes even op een rijtje te zetten. Vlak na de examens werd die innerlijke urge voor zo’n momentje zo extreem, dat ik paar uur heb zitten zoeken naar een goedkoop verblijfplaats en vliegtickets (waar dan ook) en zo kwam ik onder de 100 euro nog uit voor twee nachtjes Milaan. Ik appte lieve Carmen, boekte de airbnb plus vliegtickets en zo geschiedde.

Vloggen op reis vind ik doodvermoeiend en afbreuk doen aan het hele ‘genieten van het moment’, maar plaatjes delen doe ik al te graag. Samen met Carmen deed ik flink research naar hoe we onze tijd het beste konden besteden – wel natuurlijk onder het motto we zien wel waar we zin in hebben op dat moment – en gingen vol moed op pad. Dit is het eerste deel van ons reisje naar Milaan!

Terwijl de zon pas net tevoorschijn kwam stapten wij het vliegtuig in op Weeze Airport. Grote shoutout overigens hierbij naar pap, die om kwart voor vier gezellig mee opstond om ons op tijd daar te krijgen! Ook naar het oude vrouwtje op de achtergrond dat er net zoveel zin in had als ons. Big lobbi.

A happy soul, Piazza del Duomo

Ik was ook wel verrekte blij te noemen. Vanaf Bergamo namen we de shuttlebus naar Milano Centrale, waar we onze rugzakken met slaapspullen etcera afgaven bij een ‘bagagepoint’, om die pas op te halen zodra we naar het appartement zouden gaan. Op die manier konden we namelijk meteen de stad gaan verkennen, achteraf gezien bleek het opslaan van bagage toch wel een duur grapje overigens.

Vliegen via Bergamo is trouwens zeker aan te raden, de hele dag/nacht zijn er shuttlebussen van en naar het centrum van Milaan!

Natuurlijk wandelden we dan ook even Galleria Vittorio Emanuele binnen, niet om te shoppen, want let’s be real – met onze skeere loontjes is daar geen beginnen aan – maar de omgeving daar is geweldig om even rond te dwalen en weg te dromen. Er zijn genoeg kleine details in de bouw om even langer naar te kijken en de kledingstijl bewonderen van de ‘echte’ Milanezen die er rondlopen is ook heerlijk om te doen. Vrouw die een zwart pak dragen met like 27 graden, respect. Een klein beetje maf wel.

We zijn op Corso Vittoria Emmanuele niet echt de winkels in geweest, daar zitten voornamelijk ketens en dat vonden we beiden een beetje een waste of time in een stad als Milaan (zegt de fashionblogger haha). Echter ging mijn beautyhartje wel sneller kloppen toen we langs Sephora kwamen. Tip voor de beautymeisjes: in Italië verkopen ze ook Kat von D en Nars! Reviews will be up soon. 😉

Wandering through Brera

Brera is een beetje een alternatieve, hippie-achtige wijk en komt het een beetje het stereotypebeeld van Italië na. Dat laatste maakt het overigens niet minder leuk, heerlijk om rond te lopen en Brera is ook niet zo overspoeld door toeristen.

We pakten de metro richting het hypermoderne Garibaldi, en bezochten Piazza Gae Aulenti. Hele gekke ervaring tegenover de straatjes van Brera waar we ons nog een kwartiertje eerder bevonden. Je vind er de gekste wolkenkrabbers maar ook Bosco Verticale, waar Carmen zo perfect voor sprong.

(Really, ik zei ‘spring!’ en we hadden meteen een raak kiekje.)

Blije zonnebrandsmoel anno 2017

Dit wonderschone plekje is Corso Como 10, een (gratis!) soort van chillplek. Er is een restaurant, behoorlijke exclusieve streetstyle winkel en er zijn gratis kunsttentoonstellingen. We hadden geluk dat de World Press Photo contest net exposeerde, wat een behoorlijk aangrijpende collectie dit jaar betrof. Al wat dit jaar in de wereld heeft afgespeeld kwam op een zeer bijzondere wijze terug en ik vond het best heftig om op zo’n wijze daar wederom mee geconfronteerd te worden.

Ik krijg daar oprecht een brok van in mijn keel, op het moment dat ik dit typ heeft ook echt nét de aanslag in Londen plaatsgevonden. Als ik denk aan alle families van alle slachtoffers van het terrorisme en denk aan het verdriet en de pijn waar zij met onschuldige handen mee moeten dealen besef ik maar al te goed hoe belangrijkheid is om lief te hebben en niet te haten. Haat zaait oorlog, liefde niet.

Enfin, we bezochten ook een tentoonstelling die mij kippenvel bezorgde om een andere reden. Kris Ruhs’ had zo’n buitenaardse ervaring gecreëerd dat het werkelijk voelde alsof je door het heelal zweefden.

Nadat we gelunched hadden, de eigenaar van onze airbnb getroffen hadden en heel Milano Centrale station doorgezocht hadden om onze eerder afgegeven koffers terug te vinden belandden we in Navigli. Jezus christ, ik heb zelden zo’n goddelijke pizza gegeten. Vriendelijke bediening, fijn geprijst, voortreffelijk eten vind je bij Anema e Cozze. Plaatsje waar ik zeker weten ooit terugkeer! 

Tot zover deel 1 van onze reis! In het volgende deel bezoeken we het Comomeer, maar dan niet op de reguliere plek/wijze. Stay tuned!

Wat is jouw favorietje reisje?

Love,

Jill

Share: