Nog niet zo lang geleden besefte ik me dat ik eigenlijk te weinig outfitposts maak. Hoewel mijn blog zich focust op beauty, fashion en lifestyle valt het ‘fashion’-gedeelte toch vaak weg. Om alleen met mijn statief en camera ergens heen te fietsen en foto’s te gaan maken van mezelf voelt toch nog erg onnatuurlijk. Althans, in het dorp waarin ik woon omdat ik me echt superongemakkelijk voel, in grote steden vind ik het veel gemakkelijker om me op de foto te laten zetten. Niet perse omdat ik daar een vreemde ben maar eerder dat het daar geen big deal is en hier wel.

Anyways, ik begon dus na te denken over hoe ik dan wel outfitfoto’s kon schieten wanneer ik thuis in mijn dorpje ben. Ik wist het echt niet, de ongeschreven beautyblogregels zeggen namelijk dat je je outfitfoto’s buiten moet schieten.

Maar, begon ik te denken, Fashupstyle is mijn blog. Ik bepaal wat ik wil laten zien en als mensen een blog willen zien waarin alle outfitfoto’s buiten zijn geschoten, alle producten op een witte achtergrond zijn gefotografeert en alles aan de typische beautyblog-cultuur voldoet zoeken ze maar mooi een andere blog. Schijt aan de ongeschreven regeltjes dus en over uniek zijn zal ik het dan nog niet eens hebben.

Ik heb een supergezellige slaapkamer die ook zeker geschikt is om outfitfoto’s in te maken en dat is wat is dan ook voorlopig van plan ben meer te doen.

Fashion is weer helemaal terug op Fashupstyle.

Love,

Jill

tags; beautyblogregels beautyblogregels

Share:

Vandaag pak ik het eens een klein beetje anders aan dan normaal. Hoewel mijn persoonlijke artikelen meestal toch niet erg in gaan op de vervelende dingen in het ‘ekte puberleven’ wil ik er vandaag toch wat dieper op ingaan. In mijn omgeving ken ik veel mensen die onzeker zijn en speciaal voor hun, en alle anderen mensen die het ook even tegenzit heb ik dit artikeltje geschreven.

Je bent uniek, elke klein centimeter van jou, elke gedachte die door je hoofd schiet ben jij. Je bent prachtig. Eentje in je eigen soort en daar mag je enorm trots op zijn. Vergeet alsjeblieft alle ideaalen want jij, in je eigen vorm, bent al zo mooi. Ook jouw smaak, wat je ook draagt, kiest of wat dan ook, zolang het iets is waar jij je fijn bij voelt moet je het vooral doen. Ben aardig tegen de mensen om je heen want dat kost niks, negeer de mensen die het niet waard zijn en betaal met complimenten want dan, zul je altijd rijk zijn. Sta open voor nieuwe ervaringen, verbreed je wereld want oh, dat maakt alles zoveel mooier. Hoe fijn is het niet om nieuwe contacten te leggen, nieuwe werelden leren kennen en nieuwe plaatsen te bezoeken? Oordeel niet te snel en sta open om dingen te leren. Schrap ‘kan ik niet’ uit je vocabulair. Een cliché uitspraak maar uiteindelijk hebben we toch het meeste spijt van de dingen die we niet hebben gedaan.

En is er iemand die jou vertelt dat je niet prachtig bent of je simpelweg naar beneden trekt, verteld dat je het niet waard bent? Even op zijn plat ‘puberaals‘ gezegd, f*ck die persoon. Blijf sterk, volg de weg naar het uiteindelijke doel dat jij wilt bereiken want wanneer jij twee stappen vooruit zet en een achteruit, kom je er wel. De juiste mensen, als die er nog niet zijn, zullen vanzelf op je pad komen. Je kunt het, lieve lezer.

Love,

Jill

PS: Kleine disclaimer, dit is niet Jill die even zegt hoe jij je leven moet inrichten maar puur mijn poging om de mensen die het nodig hebben een steuntje in de rug te geven. Ookal is het smaar een iemand die ik hiermee help, is het het online zetten hiervan meer dan waard geweest

Share:

Vandaag besefte ik hoe lang geleden het was dat ik iets voor mezelf had gedaan. Werken aan mijn sectorwerkstuk, bloggen en simpelweg alles wat ik de laatste tijd gedaan had; niets was alleen voor mezelf. Nu kun je voor school gerelateerde dingen zeggen als ‘je werkt aan je eigen toekomst’ en bij bloggen ‘bloggen hoor je ook niet voor anderen te doen’ maar er zit een andere kant aan het verhaal. Als ik een blogpost typ, typ ik die voor mijn doelgroep. Een meisje, dat de tekst leuk moet vinden, niet te langdradig want dan klikt ze weg en het moet ook goede informatie bevatten want daar draait het om. Kortom, het bloggen zelf doe ik omdat ik dat leuk vind, maar de tekst schrijf ik voor mijn doelgroep. Ook school is zoiets, ja, ik werk altijd (hard) aan mijn toekomst maar nee, ik ga niet met een big smile aan de slag met mijn sectorwerkstuk.

Om even alles samen te vatten, ik had dus al heel lang niet meer iets gedaan zonder de bedoeling erover te schrijven of het voor iemand anders te doen.

Vroeger, daar kan ik als 15-jarige snotneus, heel goed over praten. In ieder geval kan ik dat wel over mijn ‘vroeger’. Toen ik klein was kon ik urenlang super geconcentreerd tekeningen maken en dat terwijl ik altijd het meisje in de klas was dat zich nooit kon concentreren. Het was mijn grootste hobby. Stift of potlood, met alles behalve krijtjes kon ik mee overweg. Oh, en wat was ik boos als iemand in de klas een van mijn tekeningen na-aapte.

Vanaf de middelbare school is het tekenen er beetje bij ingeschoten, ik kreeg het typische puberleven. Nu heb ik Tekenen nog als vak maar dat is anders. In de afgelopen jaren heb ik heus nog wel getekent maar vandaag was de dag dat ik er echt weer eens voor ging zitten, samen met mijn bffs de ProMarkers en potloden en gewoon aan de slag ging. Geen voorbeeld, geen druk dat het goed moest lukken, geen niks.

En oh, wat was het fijn.

Mocht je even je gedachten willen verzetten, het verstand even op nul willen zetten of net zoals mij even iets compleet voor jezelf willen doen; tekenen is een goeie optie.

Love,

Jill

Share:

Het is te lang geleden dat ik voor het laatst een stukje op mijn ‘behind the blog’ heb geschreven. Al eerder vertelde dat ik gewoon schrijven, ergens beginnen en niet wetende waar je zult eindigen het leukste blijf vinden. Ook vertelde ik dat het begon te kriebelen om YouTube filmpjes te gaan maken. Guess what? Dat heb ik gedaan. YouTube is dan ook de reden waarom ik een tijdje hier weg ben geweest, want als ik ergens mijn aandacht en liefde in stop, doe ik dat ook voor de volle 100%. Ondertussen heb ik een balans weten te vinden tussen YouTube en mijn blog en ben ik terug van weggeweest.

Youtube, dus. Ik heb het gewoon gedaan. Voor de zoveelste keer mijn setting opgebouwd, mijn make-up uitgestalt en gewoon begonnen. Dit keer had ik alleen niet mezelf belooft om het online te zetten, maar ook aan Iris, een heel lief meisje in mijn dansgroep die ook YouTuber is. We hadden afgesproken om een collab te doen voor de Kerst en beloofd is beloofd, dit keer zou ik de video gewoon online zetten. Enorm veel positieve reactie’s, dat was wat ik kreeg. Van een comment die zegt ‘leuke video’ tot mensen op school die me aanspraken dat ze de ondertussen 4 (1) video’s op mijn kanaal leuk vonden. Ik kan niet omschrijven hoeveel goed mij dat doet.

Heel lang heb ik getwijfeld over het hele ‘filmpjes maken’. De nare reactie’s die ik kon verwachten waren een van de redenen waarom ik niet eerder begonnen ben. Je zou zeggen dat ik daar op mijn blog al mee om had kunnen leren gaan (en dat heb ik ook) maar toch vind ik YouTube iets waarmee je iemand veel mee persoonlijker kan kwetsen. Mijn blog bestaat uit dingen die 100% onder controle heb, de woorden die ik typ, de foto’s die ik maak en bewerk kan ik letter voor letter, pixel voor pixel onder controle hebben. Daarbij is het iets dat stil staat. Er verandert niks. Op YouTube zijn er veel meer dingen die mensen zouden kunnen gebruiken om je mee te kwetsen. Ik weet niet helemaal hoe ik het moet verwoorden voor een keer, maar YouTube lag voor mij gewoon anders.

Eigenlijk maak ik me nu al helemaal geen zorgen meer over het bovenstaande. Ik zit in een YouTuber-groepsapp, heb via allerlei tutorials uitgezocht hoe Sony Vegas Pro werkt en ja, ik weet ook om te gaan met negatieve respons. Nu heb ik die, op één dislike na, nog niet gekregen maar ik sta zelfverzekerd in het YouTubewereldje en ik vind het ónwijs leuk. Wat een prachtig wereldje.

Zo, dat was het wel weer over YouTube. Ik zit in mijn onesie met glas jus d’ orange (wat typt dat heerlijk chique) achter de laptop. Helemaal zen van het typen want dat werkt zo lekker rustgevend. Morgen even een dagje werken. Ik heb trouwens een prachtige galajurk gekocht, maar die blijft tot Juni een grote verrassing. Ik kan je wel vertellen dat het het allermooiste item is dat ik ooit heb gedragen. De afgelopen tijd is zo mooi geweest, ik heb veel nieuwe mensen leren kennen, veel leuke momenten meegemaakt en stress, hell no, dat heb ik helemaal niet gekend. 2015, wordt alsjeblieft net zo mooi als de afgelopen weken.

Love,

Jill

Wat is jouw hoogtepunt van de afgelopen tijd?

 

 

Share:

Toen ik laatst een persoonlijkheidstest invulde over introversie/extraversie – totaal geen studieontwijkend gedrag vertonend, ahum – merkte ik dat ik me in alle stellingen die niet volledig kon herkennen. Ondanks dat was ik toch benieuwd wat er nou uit het testje voort zou komen en dus vulde ik hem toch verder in voor zover dat kon. Ik bleek geen introvert, ook geen extravert maar jawel, een ambivert, precies dat ertussenin te zijn. Na even gauw mijn gesuggereerde persoonlijk te hebben gegoogled – het begrip ‘ambivert’ bevond zich namelijk niet in mijn vocubulaire –  viel mijn mond stiekem een klein beetje open. Dit was het woord. Mijn woord.

Als we heel zwart-wit even zouden kijken zijn extraverten degenen die je nooit of te nimmer over het hoofd (kan) zien, over algemeen te scheiden onder de kam populair en de sfeerbepalers van het feestje. Ze krijgen energie van het omgaan met anderen en doordat ze het over het algemeen, als ze onder de mensen zijn, uitstralen dat ze het naar hun zin hebben, dragen ze een soort aantrekkingskracht met zich mee waardoor je graag met ze om wil gaan.

Introverten zijn de wat meer naar binnen gekeerde mensen. ‘Naar binnen gekeerd zijn’ roept al gauw allerlei begrippen op als ‘einzelganger’, ‘verlegen’ of zelfs ‘saai’ maar naar mening is dat absoluut niet de manier om introvertie te defineren. Introverten denken langer na om tot een beter onderbouwde mening te komen en onzeker of verlegen zijn ze al helemaal niet want bij verlegenheid draait het om het gebrek aan zelfvertrouwen in sociale situaties en dat staat naar mijn mening los van introversie. Bovendien weten introverten – over het algemeen – doordat alles goed doordacht is, ook prima waar ze voor staan.

De introverte extravert of de extraverte introvert, dat ben ik. Het is maar net hoe je het wilt noemen. Ik ben totaal niet van de impulsieve keuzes en na een dagje school of een avondje uit snak ik er ook zeker na mezelf terug te trekken omdat ik voor die dag weer genoeg heb gesocialiseerd. Echter als ik dan onder de mensen ben, ben ik wel echt van de ondoordachte opmerkingen en acties omdat die drang om alles te doordenken dan wegvalt, tot hilariteit van de mensen die het met me uithouden. Overigens kennen die ook zeker mijn introverte kant, zowel mijn introversie als extraversie is geen masker, bij niemand niet.

In klassensituaties komt dan weer de introvert in mij naar boven, als ik mijn vinger opsteek dan wil ik ook dat er iets goed doordachts uitkomt. Echter verschilt dat ook weer per groep die mij omringt, zo is het soms in bepaalde clusters zo dat een lesuur gevuld is met een reeks van correcties en standjes omdat ik blijkbaar te opvallend bezig ben (oh, ik probeer dit echt te zo erg te typen zonder arrogant te klinken), terwijl ik in mijn stamklas mijn extraversie beperk tot het kringetje waar ik mee omga. Misschien is dat wel een kenmerk van een ambivert, de extraversie enkel beperken tot mensen waarbij we ons op ons gemak voelen.

Op het eerste oog denk ik dan ook dat ik eerder gezien wordt als een introvert iemand maar jongens, introversie is zoveel meer dan soms zwijgen of iets meer teruggetrokken zijn! Ik ben er hartstikke trots op om een ambivert te zijn en vind het dan ook superfijn dat ik voordat ik een keuze maak eerst even alle opties tegen elkaar afweeg of kan genieten van het alleen zijn, terwijl ik ook energie krijg van dansen in een zwetende massa en gesprekken over koetjes en kalfjes. Ambivertie, you’re amazing.  

Beschouw jij jezelf als een extravert, ambivert of introvert?

Love,

Jill

kleine disclaimer: er is niks mis met introversie en ik ben het zelf, die mijn introverte kant verdedigd in de laatste alinea

 

 

 

 

Share:
Page 4 of 6« First...3456